พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ทุกนิบาต · รุหกวรรค
๔. มณิโจรชาดก
เล่ม ๒๗Text layerBuddha’s wordsItems ๒๓๗–๒๓๘ (Royal Thai)4/10 in รุหกวรรค4 editions
จูฬปทุมชาตกํ ตติยํ
๑๙๔. มณิโจรชาตก (๔)
๔. มณิโจรชาดก (๑๙๔)
ว่าด้วยพระเจ้าอธรรมิกราชลงโทษโจรลักแก้วมณี
(นางสุชาดาเห็นคหบดีโพธิสัตว์ถูกเฆี่ยน รำลึกถึงคุณแห่งศีลของตนแล้ว จึง กล่าวว่า)
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ทุกนิบาต รุหกวรรค มณิโจรชาดก (Royal Thai Volume 27 · Mahachula Volume 27 · Mahamakut Volume 57 · Chaloem Phrakiat Volume 27)
บาลี (มหาจุฬาฯ), vol. 27, pp. 53–53 · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 27, pp. 87–87
น สนฺติ เทวา ปวสนฺติ นูน
น หิ นูน สนฺติ อิธ โลกปาลา
สหสา กโรนฺตานมสญฺญตานํ
น หิ นูน สนฺตี ปฏิเสธิตาโร.
เทวดาทั้งหลาย ไม่มีหรือไม่อยู่เป็นแน่
เมื่อมีกิจเห็นปานนี้เกิดขึ้น
เทวดาทั้งหลายก็พากันไปค้างแรมเสียแน่
อนึ่ง ท่านผู้รักษาโลกก็ไม่มีอยู่ในโลกนี้แน่นอน
เมื่อคนทุศีลทั้งหลายกระทำกรรมอันหยาบช้าอยู่
คนทั้งหลายผู้ห้ามปรามก็ไม่มีแน่นอน
(ท้าวสักกะถวายโอวาทแก่พระราชาว่า)
- 1คำว่า เทวดาทั้งหลาย ในที่นี้ หมายถึงเทวดาผู้คอยดูแลคนมีศีล และห้ามปรามคนทำชั่ว (ขุ.ชา.อ. ๓/๘๗/๑๒๓)
อกาเล วสฺสตี ตสฺส กาเล ตสฺส น วสฺสติ
สคฺคา จ จวติ ฐานา นนุ โส ตาวตา หโตติ.
มณิโจรชาตกํ จตุตฺถํ.
ในรัชสมัยของพระราชาผู้ไม่ทรงธรรม
ในกาลไม่สมควรตก ฝนก็ตก
ในกาลสมควรจะตก ฝนก็ไม่ตก
พระราชาผู้ไม่ทรงธรรม จุติจากโลกสวรรค์
พระราชาพระองค์นั้นถูกทำลายแล้ว
เพราะเหตุแห่งความชั่วมีประมาณเท่านี้แน่นอน
มณิโจรชาดกที่ ๔ จบ
End of ๔. มณิโจรชาดก