พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ทุกนิบาต · กัลยาณธรรมวรรค
๕. อาทิจจุปัฏฐานชาดก
เล่ม ๒๗ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๙๙–๒๐๐ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๕/๑๐ ในกัลยาณธรรมวรรคมี ๔ ฉบับ
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ทุกนิบาต กัลยาณธรรมวรรค อาทิจจุปัฏฐานชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๗ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)
บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๒๗ หน้า ๔๗–๔๗ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒๗ หน้า ๗๖–๗๗
สพฺเพสุ กิร ภูเตสุ สนฺติ สีลสมาหิตา
ปสฺส สาขามิคํ (๑) ชมฺมํ อาทิจฺจมุปติฏฺฐติ.
- ๑ก. สาขมิคํ
เล่ากันมาว่า บรรดาสัตว์ทั้งมวล สัตว์ที่ตั้งมั่นอยู่ในศีลมีอยู่
ท่านจงดูลิงสาขะผู้ต่ำทราม มันยืนไหว้พระอาทิตย์อยู่
(ฤๅษีโพธิสัตว์เห็นพวกมนุษย์พากันสรรเสริญลิง จึงกล่าวเตือนว่า)
นาสฺส สีลํ วิชานาถ อนญฺญาย ปสํสถ
อคฺคิหุตญฺจ อูหนํ (๑) เทฺว จ ภินฺนา กมณฺฑลูติ.
อาทิจฺจุปฏฺฐานชาตกํ ปญฺจมํ.
- ๑ฉ. อุหนฺนํ, ม. อุหทํ
ท่านทั้งหลายไม่รู้ปกติของมัน
เพราะไม่รู้จึงพากันสรรเสริญ
โรงไฟก็ถูกมันเผา
และคนโทน้ำ ๒ ลูกก็ถูกมันทำลาย
อาทิจจุปัฏฐานชาดกที่ ๕ จบ
จบ ๕. อาทิจจุปัฏฐานชาดก