พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ทุกนิบาต · นตังทัฬหวรรค
๓. ขันธปริตตชาดก
เล่ม ๒๗ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๕๕–๒๕๖ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๓/๑๐ ในนตังทัฬหวรรคมี ๔ ฉบับ
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ทุกนิบาต นตังทัฬหวรรค ขันธปริตตชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๗ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๒๗ หน้า ๑๐๔–๑๐๕
๓. ขันธปริตตชาดก (๒๐๓)
ว่าด้วยพระปริตรป้องกันสัตว์ร้ายต่าง ๆ
(พระฤๅษีโพธิสัตว์สอนพวกดาบสให้เจริญเมตตาจิตในพญางูทั้ง ๔ ว่า)
{๒๕๕} [๒๕๕] เราขอมีไมตรีจิตกับตระกูลพญางูชื่อว่าวิรูปักขะเราขอมี ไมตรีจิตกับตระกูลพญางูชื่อว่าเอราปถะ เราขอมีไมตรีจิตกับ ตระกูลพญางูชื่อว่าฉัพยาปุตตะ และเราขอมีไมตรีจิตกับตระกูล พญางูชื่อว่ากัณหาโคตมกะ
เราขอมีไมตรีจิตกับสัตว์ที่ไม่มีเท้า เราขอมีไมตรีจิตกับสัตว์สองเท้า เราขอมีไมตรีจิตกับสัตว์สี่เท้า เราขอมีไมตรีจิตกับ สัตว์ที่มีเท้ามาก
ขอสัตว์ที่ไม่มีเท้าอย่าได้เบียดเบียนเราเลย สัตว์ที่มีสองเท้า อย่าได้เบียดเบียนเราเลยสัตว์ที่มีสี่เท้าอย่าได้เบียดเบียนเราเลย สัตว์ที่มีเท้ามากอย่าได้เบียดเบียนเราเลย
ขอสัตว์ผู้ข้องอยู่ สัตว์ที่มีลมปราณ สัตว์ผู้เกิดแล้วทุกหมู่เหล่าจงประสบแต่ความเจริญทั่วกัน ความทุกข์อันชั่วช้า อย่าได้มาถึงสัตว์ผู้ใดผู้หนึ่งเลย
{๒๕๖} [๒๕๖] พระพุทธมีพระคุณหาประมาณมิได้พระธรรมมีพระคุณหา ประมาณมิได้ พระสงฆ์มีพระคุณหาประมาณมิได้ บรรดาสัตว์เลื้อยคลาน คือ งู แมงป่อง ตะขาบ แมงมุม ตุ๊กแก และหนู เป็นสัตว์ประมาณได้ เราได้ทำการรักษาตัวไว้แล้ว ป้องกันตัวไว้แล้วขอสัตว์ทั้งหลายจงพากันหลีกไปข้าพเจ้านั้น ขอนอบน้อมแด่พระผู้มีพระภาคเจ้า ขอนอบน้อมแด่พระสัมมา สัมพุทธเจ้าทั้ง ๗ พระองค์
๔. วีรกชาดก (๒๐๔)
ว่าด้วยโทษของการเอาอย่างผู้อื่น
(นางกาถามกาวีรกะโพธิสัตว์ว่า)
{๒๕๗} [๒๕๗] ข้าแต่ท่านวีรกะท่านเห็นนกที่ร้องเสียงเพราะ มีสีเหมือน สร้อยคอนกยูง ชื่อว่าสวิฏฐกะ ซึ่งเป็นผัวของฉันบ้างไหม(กาวีรกะกล่าวว่า)
{๒๕๘} [๒๕๘] นกสวิฏฐกะทำตามกริยาของปักษีที่เที่ยวไปได้ทั้งทางนํ้าและทางบก ซึ่งบริโภคปลาสดเป็นนิจนั้น ถูกสาหร่ายพันคอตายเสียแล้ว
๕. คังเคยยชาดก (๒๐๕)
ว่าด้วยเต่าโอ้อวดตัว
(เต่าพูดกับปลาว่า)
{๒๕๙} [๒๕๙] ปลาที่อยู่ในแม่นํ้าคงคาก็งาม และที่อยู่แม่น้ำยมุนาก็งาม แต่ สัตว์สี่เท้าผู้มีปริมณฑลเพียงดังต้นไทร มีคอยาวหน่อยหนึ่งตัว นี้ย่อมรุ่งเรืองยิ่งกว่าใครทั้งหมด(ปลาพูดว่า)
{๒๖๐} [๒๖๐] ท่านไม่บอกสิ่งที่เราถาม เราถามอย่างหนึ่ง ท่านตอบเสียอย่างหนึ่ง ผู้ที่สรรเสริญตนเองนี้เราไม่ชอบใจเลย
จบ ๓. ขันธปริตตชาดก