พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ทุกนิบาต · นตังทัฬหวรรค
๕. คังเคยยชาดก
เล่ม ๒๗ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๕๙–๒๖๐ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๕/๑๐ ในนตังทัฬหวรรคมี ๔ ฉบับ
๒๐๕. คงฺเคยฺยชาตก (๕)
๕. คังเคยยชาดก (๒๐๕)
ว่าด้วยเต่างามกว่าปลาในแม่น้ำคงคา
(เต่ากล่าวกับปลาว่า)
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ทุกนิบาต นตังทัฬหวรรค คังเคยยชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๗ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)
บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๒๗ หน้า ๕๗–๕๗ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒๗ หน้า ๙๓–๙๓
โสภติ มจฺโฉ คงฺเคยฺโย อโถ โสภติ ยามุโน
จตุปฺปโทยํ ปุริโส นิโคฺรธปริมณฺฑโล
อีสกายตคีโว จ สพฺเพว อติโรจติ.
ปลาที่อยู่ในแม่น้ำคงคาก็งาม
ถึงปลาที่อยู่ในแม่น้ำยมุนาก็งาม
แต่สัตว์สี่เท้ามีสัณฐานกลมคล้ายต้นไทร
มีคอยื่นออกมานิดหน่อยตัวนี้สง่างามกว่าใครทั้งหมด
(ปลากล่าวว่า)
ยํ ปุจฺฉิโต น ตํ อกฺขาสิ อญฺญํ อกฺขาสิ ปุจฺฉิโต
อตฺตปฺปสํสโก โปโส นายํ อสฺมาก รุจฺจตีติ.
คงฺเคยฺยชาตกํ ปญฺจมํ.
ท่านไม่ตอบเหตุที่เราถาม
ท่านถูกถามอย่างหนึ่ง กลับตอบไปเสียอีกอย่างหนึ่ง
คนที่ยกย่องตนเอง พวกเราไม่ชอบใจเลย
คังเคยยชาดกที่ ๕ จบ
จบ ๕. คังเคยยชาดก