พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ทุกนิบาต · นตังทัฬหวรรค
๗. อัสสกชาดก
เล่ม ๒๗ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๖๓–๒๖๔ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๗/๑๐ ในนตังทัฬหวรรคมี ๔ ฉบับ
๒๐๗. อสฺสกชาตก (๗)
๗. อัสสกชาดก (๒๐๗)
ว่าด้วยพระนางอุพพรีเทวีของพระเจ้าอัสสกะ
(พระนางอุพพรีเทวีของพระเจ้าอัสสกะสวรรคตไปเกิดเป็นหนอน ได้กล่าว คาถาภาษามนุษย์ในท่ามกลางบริษัทว่า)
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ทุกนิบาต นตังทัฬหวรรค อัสสกชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๗ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)
บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๒๗ หน้า ๕๗–๕๗ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒๗ หน้า ๙๔–๙๔
อยมสฺสกราเชน เทโส วิจริโต มยา
อนุกามย กาเมน (๑) ปิเยน ปตินา สห.
- ๑สี.อิ. อนุกามยานุกาเมน
สถานที่นี้ข้าพเจ้าได้เที่ยวเล่น
กับพระเจ้าอัสสกะพระสวามีสุดที่รัก
ผู้มีพระประสงค์ตามความใคร่
นเวน สุขทุกฺเขน โปราณํ อปิถิยฺยติ (๑)
ตสฺมา อสฺสกรญฺญาว กีโฏ ปิยตโร มมาติ.
อสฺสกชาตกํ สตฺตมํ.
- ๑ฉ.ม. อปิธียติ, สี.อิ. อปิถียติ
ความสุขและความทุกข์เก่า ๆ
ถูกความสุขและความทุกข์ใหม่ ๆ ปิดบังไว้
เพราะฉะนั้น แมลงจึงเป็นที่รักของข้าพเจ้า
ยิ่งกว่าพระเจ้าอัสสกะเสียอีก
อัสสกชาดกที่ ๗ จบ
จบ ๗. อัสสกชาดก