พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต · วรรคที่ ๑
๓. กังขาเรวตเถรคาถา
เล่ม ๒๖ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๔๐ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๔/๑๑ ในวรรคที่ ๑มี ๔ ฉบับ
๓. กังขาเรวตเถรคาถา
สุภาษิตเกี่ยวกับปัญญา
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต วรรคที่ ๑ กังขาเรวตเถรคาถา (ฉบับหลวง เล่ม ๒๖ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๖ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๐ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๖)
๓ ปญฺญํ อิมํ ปสฺส ตถาคตานํ
อคฺคิ ยถา ปชฺชลิโต นิสีเว ๑
อาโลกทา จกฺขุททา ภวนฺติ
เย อาคตานํ วินยนฺติ กงฺขนฺติ ฯ
อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา กงฺขาเรวโต ๒ เถโร คาถํ อภาสิตฺถ ฯ
ได้ยินว่า ท่านพระกังขาเรวตเถระได้ภาษิตคาถานี้ไว้อย่างนี้ว่า ท่านจงดูปัญญานี้ ของพระตถาคตเจ้าทั้งหลายดังไฟอันรุ่งเรืองในเวลาพลบค่ำพระตถาคตเหล่าใด ย่อมกำจัดความสงสัยของเวไนยสัตว์ทั้งหลาย ผู้มาเฝ้าถึงสำนักของพระองค์ พระตถาคตเหล่านั้น ย่อมชื่อว่าเป็นผู้แสงสว่าง
เป็นผู้ให้ดวงตา.
จบ ๓. กังขาเรวตเถรคาถา