พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต · วรรคที่ ๑
๖. สีตวนิยเถรคาถา
เล่ม ๒๖ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๔๓ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๗/๑๑ ในวรรคที่ ๑มี ๔ ฉบับ
๖. สีตวนิยเถรคาถา
สุภาษิตเกี่ยวกับความสันโดษ
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต วรรคที่ ๑ สีตวนิยเถรคาถา (ฉบับหลวง เล่ม ๒๖ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๖ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๐ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๖)
๖ โย สีตวนํ อุปาคา ภิกฺขุ
เอโก สนฺตุสิโต สมาหิตตฺโต
วิชิตาวิ อเปตโลมหํโส
รกฺขํ กายคตาสตึ ธีติมาติ ฯ
อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา สีตวนิโย เถโร ๓ ฯ
๑ ม. ยุ. นิสีเถ ฯ นิสฺสิเวติปิ ฯ ๒ โป. เรวโต ฯ ๓ ม. อิโต ปรํ คาถํ
อภาสิตฺถาตีติ ทิสฺสติ ฯ สพฺพตฺถ อีทิสเมว ฯ
ได้ยินว่า ท่านพระสีตวนิยเถระได้ภาษิตคาถานี้ไว้อย่างนี้ว่า ภิกษุใดมาสู่ป่าสีตวันแล้ว ภิกษุนั้นเป็นผู้อยู่แต่ผู้เดียว สันโดษ มีจิตตั้งมั่น ชนะกิเลส ปราศจากขนลุกขนพอง มีปัญญารักษากายาคตาสติอยู่.
จบ ๖. สีตวนิยเถรคาถา