พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต · วรรคที่ ๑
๗. ภัลลิยเถรคาถา
เล่ม ๒๖ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๔๔ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๘/๑๑ ในวรรคที่ ๑มี ๔ ฉบับ
_______
๗. ภลฺลิยตฺเถรคาถา
๗. ภัลลิยเถรคาถา
ภาษิตของพระภัลลิยเถระ
ทราบว่า ท่านพระภัลลิยเถระได้กล่าวคาถาไว้ดังนี้ว่า
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต วรรคที่ ๑ ภัลลิยเถรคาถา (ฉบับหลวง เล่ม ๒๖ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๖ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๐ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๖)
บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๒๖ หน้า ๒๖๐–๒๖๐ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒๖ หน้า ๓๐๕–๓๐๕
บาลี (มหาจุฬาฯ)
โยปานุที มจฺจุราชสฺส เสนํ
นฬเสตุํว สุทุพฺพลํ มโหโฆ
วิชิตาวี อเปตเภรโว หิ
ทนฺโต โส ปรินิพฺพุโต ฐิตตฺโตติ.
อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ภลฺลิโย เถโร คาถํ อภาสิตฺถาติ.
จบ ๗. ภัลลิยเถรคาถา