พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต · วรรคที่ ๑๐
๖. ขัณฑสุมนเถรคาถา
เล่ม ๒๖ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๓๓ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๖/๑๐ ในวรรคที่ ๑๐มี ๔ ฉบับ
๖. ขัณฑสุมนเถรคาถา
สุภาษิตสรรเสริญความเสียสละ
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต วรรคที่ ๑๐ ขัณฑสุมนเถรคาถา (ฉบับหลวง เล่ม ๒๖ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๖ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๐ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๖)
บาลี (สยามรัฐ)
๖ เอกํ ปุปฺผํ จชิตฺวาน อสีติวสฺสโกฏิโย ๔
สคฺเคสุ ปริจาเรตฺวา เสสเกนมฺหิ นิพฺพุโตติ ฯ
ขณฺฑสุมโน เถโร ฯ
ฉบับหลวง
เพราะเสียสละดอกไม้เพียงดอกเดียว เราได้รับการบำเรออยู่ในสวรรค์ถึง ๘๐ โกฏิปี ที่สุดได้บรรลุนิพพาน เพราะผลกรรมที่เหลือ.
จบ ๖. ขัณฑสุมนเถรคาถา