พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต · วรรคที่ ๑๐
๗. ติสสเถรคาถา
เล่ม ๒๖ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๓๔ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๗/๑๐ ในวรรคที่ ๑๐มี ๔ ฉบับ
_______
๗. ติสฺสตฺเถรคาถา
๗. ติสสเถรคาถา
ภาษิตของพระติสสเถระ
ทราบว่า ท่านพระติสสเถระได้กล่าวคาถาไว้ดังนี้ว่า
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต วรรคที่ ๑๐ ติสสเถรคาถา (ฉบับหลวง เล่ม ๒๖ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๖ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๐ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๖)
บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๒๖ หน้า ๒๘๑–๒๘๑ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒๖ หน้า ๓๓๘–๓๓๘
บาลี (มหาจุฬาฯ)
หิตฺวา สตปลํ กํสํ โสวณฺณํ สตราชิกํ
อคฺคหึ มตฺติกาปตฺตํ อิทํ ทุติยาภิเสจนนฺติ.
ติสฺโส เถโร.
จบ ๗. ติสสเถรคาถา