พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต · วรรคที่ ๑๐
๗. ติสสเถรคาถา
เล่ม ๒๖ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๓๔ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๗/๑๐ ในวรรคที่ ๑๐มี ๔ ฉบับ
๗. ติสสเถรคาถา
สุภาษิตสรรเสริญบาตรดินเผา
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต วรรคที่ ๑๐ ติสสเถรคาถา (ฉบับหลวง เล่ม ๒๖ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๖ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๐ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๖)
บาลี (สยามรัฐ)
๗ หิตฺวา สตปลํ กํสํ โสวณฺณํ สตราชิกํ
อคฺคหึ มตฺติกาปตฺตํ อิทํ ทุติยาภิเสจนนฺติ ฯ
ติสฺโส เถโร ฯ
๑ ม. ยุ. อคฺคปตฺเตน ฯ ๒ สี. ยุ. ปกฺขนฺโน ฯ ม. ปกฺขนฺโท ฯ
๓ ม. ยุ. คจฺฉิสฺสํ ฯ ๔ สี. ยุ. อสีตึ วสฺสโกฏิโย ฯ
ฉบับหลวง
เราได้สละภาชนะทองคำ มีน้ำหนักประมาณ ๑๐๐ ปละ วิจิตรด้วยลวดลายตั้งร้อยชนิด มาถือเอาบาตรดิน นี้เป็นการอภิเษกครั้งที่สองของเรา.
จบ ๗. ติสสเถรคาถา