arnon.onlineเข้าสู่ระบบถาม AI

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต · วรรคที่ ๓

๒. จิตตกเถรคาถา

เล่ม ๒๖

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๕๙ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๒/๑๐ ในวรรคที่ ๓มี ๔ ฉบับ

_______

๒. จิตฺตกตฺเถรคาถา

๒. จิตตกเถรคาถา

ภาษิตของพระจิตตกเถระ

ทราบว่า ท่านพระจิตตกเถระได้กล่าวคาถาไว้ดังนี้ว่า

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต วรรคที่ ๓ จิตตกเถรคาถา (ฉบับหลวง เล่ม ๒๖ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๖ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๐ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๖)

บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๒๖ หน้า ๒๖๓–๒๖๓ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒๖ หน้า ๓๑๑–๓๑๑

บาลี (มหาจุฬาฯ)

นีลา สุคีวา สิขิโน โมรา การวิยํ (๑) อภินทนฺติ

เต สีตวาตกลิตา (๒) สุตฺตํ ฌานํ (๓) นิโพเธนฺตีติ.

จิตฺตโก เถโร.

เชิงอรรถ (บาลี (มหาจุฬาฯ))
  1. ๑ฉ.ม. การมฺภิยํ
  2. ๒ฉ.ม. สีตวาตกีนิตา
  3. ๓ฉ.ม. ฌายํ
ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

นกยูงทั้งหลาย มีขนคอเขียวงดงาม มีหงอนสวย

ร้องเซ็งแซ่อยู่ในป่าการวี

นกยูงเหล่านั้นพากันร้องเซ็งแซ่ในยามมีลมหนาวเจือฝน

ย่อมกระตุ้นเตือนผู้เจริญฌานซึ่งหลับอยู่ให้ตื่นขึ้น