พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต · วรรคที่ ๓
๖. อภัยเถรคาถา
เล่ม ๒๖ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๖๓ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๖/๑๐ ในวรรคที่ ๓มี ๔ ฉบับ
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต วรรคที่ ๓ อภัยเถรคาถา (ฉบับหลวง เล่ม ๒๖ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๖ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๐ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๖)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๒๖ หน้า ๓๓๑–๓๓๑
๖. อภยเถรคาถา
สุภาษิตสรรเสริญพุทธภาษิต
นัยว่า ท่านพระอภัยเถระได้ภาษิตคาถานี้ไว้อย่างนี้ว่า
{๑๖๓}[๒๖] เราได้ฟังพระวาจาอันเป็นสุภาษิตของพระพุทธเจ้าผู้ทรงเป็นเผ่าพันธุ์แห่งพระอาทิตย์แล้ว จึงได้รู้แจ้งแทงตลอด ซึ่งธรรมอันละเอียด เหมือนนักขมังธนูยิงปลายขนทราย ด้วยลูกศรฉะนั้น
๗. โลมสกังคิยเถรคาถา
สุภาษิตเกี่ยวกับวิเวก
นัยว่า ท่านพระโลมสกังคิยเถระได้ภาษิตคาถานี้ไว้อย่างนี้ว่า
{๑๖๔}[๒๗] เราจักใช้อกแหวกป่าหญ้าแพรก หญ้าคา หญ้าดอกเลา หญ้าแฝก หญ้าปล้อง หญ้ามุงกระต่ายพอกพูนวิเวก
๘. ชัมพุคามิกปุตตเถรคาถา
สุภาษิตเกี่ยวกับศีล
นัยว่า ท่านพระชัมพุคามิกเถระได้ภาษิตคาถานี้ไว้อย่างนี้ว่า
{๑๖๕}[๒๘] ท่านเป็นผู้ขวนขวายในเรื่องผ้าหรือไม่ ยินดีในเครื่องประดับหรือไม่ ท่านทำกลิ่นอันสำเร็จด้วยศีลให้ฟุ้งไปใช่ไหม ปวงประชาผู้ทุศีลนอกนี้ทำไม่ได้แน่
จบ ๖. อภัยเถรคาถา