พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต · วรรคที่ ๗
๙. ฉันนเถรคาถา
เล่ม ๒๖ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๐๖ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๙/๑๐ ในวรรคที่ ๗มี ๔ ฉบับ
๙. ฉันนเถรคาถา
สุภาษิตสรรเสริญรสพระธรรม
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต วรรคที่ ๗ ฉันนเถรคาถา (ฉบับหลวง เล่ม ๒๖ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๖ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๐ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๖)
บาลี (สยามรัฐ)
๙ สุตฺวาน ธมฺมํ มหโต มหารสํ
สพฺพญฺญุตญฺญาณวเรน เทสิตํ
มคฺคํ ปปชฺชึ อมตสฺส ปตฺติยา
โส โยคกฺเขมสฺส ปถสฺส โกวิโทติ ฯ
ฉนฺโน เถโร ฯ
๑ โป. ม. สโต ฯ
ฉบับหลวง
เราพึงธรรมมีรสอันประเสริฐ ของพระผู้มีพระภาคผู้เป็นพระมหาสมณะได้ดำเนินไปสู่ทางอันพระพุทธเจ้าผู้มีญาณอันประเสริฐ กล่าว คือ ความเป็นผู้รู้ธรรมทั้งปวง ทรงแสดงไว้แล้ว เพื่อบรรลุอมตธรรม พระผู้มีพระภาคพระองค์นั้น ทรงเป็นผู้ฉลาดในทางอันเกษมจากโยคะ.
จบ ๙. ฉันนเถรคาถา