ในปฐมปริชานสูตรที่ ๔ มีวินิจฉัยดังต่อไปนี้.

บทว่า อนภิชานํ อปริชานํ อวิราชยํ อปฺปชหํ ได้แก่ ไม่รู้ยิ่ง ไม่กำหนดรู้ ไม่คลายความยินดี ไม่ละ. และในที่นี้ บทว่า อวิราเชนฺโต ได้แก่ ไม่คลายความยินดี ไม่หายหิว. ดังนั้น ในพระสูตรนี้ เป็นอันตรัสปริญญาแม้ทั้งสาม.

จริงอยู่ ด้วยคำว่า อภิชานํ ตรัสถึงญาตปริญญา. ด้วยคำว่า ปริชานํ ตรัสถึงตีรณปริญญา. ด้วยสองคำว่า วิราชยํ ปชหํ ตรัสถึงปหานปริญญา.

จบอรรถกถาปฐมปริชานสูตรที่ ๔ -----------------------------------------------------