ครั้งนั้น หม่อมฉันได้เกิดเป็นนางกินนรี อาศัยอยู่ที่ฝั่งแม่น้ำจันทภาคา หม่อมฉันได้เห็นพระสยัมภูพุทธเจ้า ผู้ปราศจากธุลีคือกิเลส ผู้ไม่ทรงพ่ายแพ้

หม่อมฉันเป็นผู้มีจิตเลื่อมใส มีใจยินดี เกิดโสมนัส ประนมมือแล้ว ถือพวงมาลัยดอกอ้อมาบูชาพระสยัมภู

หม่อมฉันได้เป็นพระมเหสีของท้าวเทวราช ๓๖ พระองค์ สิ่งที่หม่อมฉันปรารถนาด้วยใจย่อมบังเกิดตามความปรารถนา

หม่อมฉันได้เป็นพระมเหสีของพระเจ้าจักรพรรดิ ๑๐ พระองค์ เป็นสตรีมีบุญกุศลสั่งสมไว้แล้ว เวียนว่ายตายเกิดอยู่ในภพ

กุศลของหม่อมฉันมี หม่อมฉันได้บวชเป็นบรรพชิต วันนี้ หม่อมฉันเป็นบุคคลผู้ควรแก่การบูชา ในศาสนาของพระศากยบุตร

วันนี้ หม่อมฉันมีใจบริสุทธิ์ ปราศจากจิตที่หยาบช้า อาสวะทั้งปวงก็สิ้นไปแล้ว บัดนี้ ภพใหม่ไม่มีอีก

ในกัปที่ ๙๔ นับจากกัปนี้ไป หม่อมฉันได้บูชาพระพุทธเจ้าไว้ในครั้งนั้น จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายพวงมาลัยดอกอ้อ

กิเลสทั้งหลายหม่อมฉันก็เผาได้แล้ว ภพทั้งปวงหม่อมฉันก็ถอนได้แล้ว หม่อมฉันตัดกิเลสเครื่องผูกพันได้แล้วอยู่อย่างผู้ไม่มีอาสวะ ดุจพญาช้างตัดเครื่องพันธนาการได้แล้วอยู่อย่างอิสระ

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ หม่อมฉันก็ได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า หม่อมฉันก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล ได้ทราบว่า พระนฬมาลิกาภิกษุณีได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้นฬมาลิกาเถริยาปทานที่ ๖ จบ