สมัยต่อจากพระสัมมาสัมพุทธเจ้าพระนามว่าปทุมะ ได้มีพระสัมมาสัมพุทธเจ้าพระนามว่านารทะ ตามพระโคตร ผู้สูงสุดแห่งเทวดาและมนุษย์ไม่มีใครเสมอเหมือน ไม่มีบุคคลเปรียบ

ในพระราชอุทยานนั้น มีต้นไม้ใหญ่ แผ่กิ่งก้านสาขาร่มครึ้มสวยงาม พระองค์เสด็จถึงท่ามกลางพระราชอุทยานนั้นแล้ว ประทับนั่งภายใต้ต้นอ้อยช้างใหญ่

ณ ที่นั้น เกิดพระญาณอันประเสริฐหาที่สุดมิได้ เปรียบด้วยเพชร ทรงพิจารณาสังขาร และพิจารณาสังขารว่าเป็นสภาวะที่เปิดเผย และที่ปกปิด ด้วยพระญาณนั้น

ทรงลอยกิเลสทั้งปวงได้โดยไม่เหลือในที่นั้นเอง ทรงบรรลุพระโพธิญาณทั้งสิ้นและพระพุทธญาณ ๑๔

ครั้นทรงบรรลุสัมโพธิญาณแล้ว ทรงประกาศพระธรรมจักร เทวดาและมนุษย์ประมาณ ๑๐๐,๐๐๐ โกฏิ ได้บรรลุธรรมครั้งที่ ๑

ในกาลนั้นพระมหามุนีทรงกำราบพญานาค ผู้มีลำตัวเท่าเรือโกลนขนาดใหญ่ ได้ทรงแสดงยมกปาฏิหาริย์ให้มนุษยโลก พร้อมทั้งเทวโลกได้เห็นพร้อมกัน

ในกาลที่ทรงประกาศพระธรรมแก่เทวดาและมนุษย์ ครั้งนั้น เทวดาและมนุษย์ประมาณ ๙๐,๐๐๐ โกฏิ ข้ามความสงสัยทั้งปวงได้

พระสัมมาสัมพุทธเจ้าพระนามว่านารทะ ผู้แสวงหาคุณอันยิ่งใหญ่ ได้มีการประชุมสาวก ๓ ครั้ง สาวกประมาณ ๑๐๐,๐๐๐ โกฏิ มาประชุมกัน เป็นครั้งที่ ๑

ในกาลที่พระพุทธเจ้าทรงประกาศพระพุทธคุณ พร้อมด้วยเหตุ สาวกผู้ปราศจากมลทิน ประมาณ ๙๐,๐๐๐ โกฏิ มาประชุมกัน

ในกาลที่เวโรจนนาคราชถวายทานแด่พระศาสดา สาวกของพระชินเจ้าประมาณ ๘๐ ล้าน มาประชุมกัน

สมัยนั้น เราเป็นชฎิลผู้มีตบะแก่กล้า สำเร็จอภิญญา ๕ เหาะไปในอากาศได้

แม้ครั้งนั้น เราก็ได้อังคาสพระศาสดา หาผู้เสมอเหมือนมิได้พร้อมทั้งพระสงฆ์ และบริวารชนให้อิ่มหนำด้วยข้าวและน้ำแล้ว ได้บูชาด้วยไม้จันทน์หอม

ครั้งนั้น แม้พระพุทธเจ้าพระนามว่านารทะ พระองค์นั้น ทรงเป็นผู้นำสัตว์โลก ก็ทรงพยากรณ์เราว่า ‘ในกัปอันประมาณมิได้นับจากกัปนี้ไป เขาจักเป็นพระพุทธเจ้าในโลก’ พระตถาคตได้เสด็จออกจากกรุงกบิลพัสดุ์ที่น่ารื่นรมย์

เราได้ฟังพระดำรัสของพระพุทธเจ้าแม้พระองค์นั้นแล้ว ก็ทำใจให้ยินดีอย่างยิ่ง ได้อธิษฐานวัตรเพื่อบำเพ็ญบารมี ๑๐ ประการให้ยิ่งขึ้นไป

กรุงชื่อว่าธัญญวดี กษัตริย์พระนามว่าสุเทพ เป็นพระชนก พระเทวีพระนามว่าอโนมา เป็นพระชนนี ของพระพุทธเจ้าพระนามว่านารทะ ผู้แสวงหาคุณอันยิ่งใหญ่

พระองค์ทรงครองฆราวาสอยู่ ๙,๐๐๐ ปี มีปราสาทที่อุดมอยู่ ๓ หลัง คือชิตปราสาท วิชิตปราสาท และอภิรามปราสาท

มีนางสนมกำนัล ๔๓,๐๐๐ นาง ล้วนประดับประดาสวยงาม พระมเหสีพระนามว่าวิชิตเสนา พระราชโอรสพระนามว่านันทุตตระ

พระมหาวีระพระนามว่านารทะ ทรงเป็นผู้นำสัตว์โลก ผู้อันพรหมทูลอาราธนาแล้ว ทรงประกาศพระธรรมจักร ณ พระอุทยานธนัญชะอันประเสริฐ

พระภัททสาลเถระและพระชิตมิตตเถระเป็นพระอัครสาวก พระเถระนามว่าวาเสฏฐะเป็นพระอุปัฏฐาก ของพระพุทธเจ้าพระนามว่านารทะ ผู้แสวงหาคุณอันยิ่งใหญ่

พระอุตตราเถรีและพระผัคคุนีเถรีเป็นพระอัครสาวิกา ต้นไม้เป็นที่ตรัสรู้ของพระผู้มีพระภาคพระองค์นั้น ชาวโลกเรียกว่า ต้นอ้อยช้างใหญ่

อุคครินทอุบาสกและวสภอุบาสกเป็นอัครอุปัฏฐาก อินทวรีอุบาสิกาและคัณฑีอุบาสิกาเป็นอัครอุปัฏฐายิกา

พระมหามุนีทรงมีพระวรกายสูง ๘๘ ศอก ทรงงดงามดังทองคำที่ล้ำค่า ทำหมื่นจักรวาลให้สว่างไสว

พระองค์ทรงมีพระวรกายมีรัศมีวาหนึ่ง พระรัศมี(นั้น) แผ่ซ่านไปทั่วทิศ ติดกันไปตลอดโยชน์หนึ่ง ทั้งกลางวันและกลางคืนทุกเมื่อ(ที่ต้องการ)

ขณะนั้น ในระยะโยชน์หนึ่งโดยรอบ ใครๆ ไม่ต้องจุดคบเพลิงหรือประทีป(เพราะ)พระพุทธรัศมีแผ่ไปทั่ว

สมัยนั้น มนุษย์ทั้งหลายมีอายุประมาณ ๙๐,๐๐๐ ปี พระองค์ก็ทรงดำรงพระชนมายุประมาณเท่านั้น ทรงช่วยหมู่ชนให้ข้ามพ้นได้เป็นจำนวนมาก

ศาสนาของพระองค์งดงามด้วยพระอรหันต์ทั้งหลาย เหมือนท้องฟ้างามวิจิตรด้วยหมู่ดาว

แม้พระพุทธเจ้าหาผู้เสมอเหมือนมิได้พระองค์นั้น และพระขีณาสพผู้มีเดชหาอะไรเทียบมิได้เหล่านั้น ทุกอย่างล้วนอันตรธานไปหมดแล้ว สังขารทั้งปวงเป็นสภาพว่างเปล่าหนอ

พระนารทชินเจ้าผู้ประเสริฐ เสด็จดับขันธปรินิพพานที่สุทัสสนนคร พระสถูปอันประเสริฐของพระองค์ ที่สุทัศนนครนั้นสูง ๔ โยชน์ ฉะนี้แลนารทพุทธวงศ์ที่ ๙ จบ ๑๐. ปทุมุตตรพุทธวงศ์ ว่าด้วยพระประวัติของพระปทุมุตตรพุทธเจ้า

สมัยต่อจากพุทธเจ้าพระนามว่านารทะ ได้มีพระชินสัมมาสัมพุทธเจ้าพระนามว่าปทุมุตตระ ผู้สูงสุดกว่าเทวดาและมนุษย์ ไม่หวั่นไหว เปรียบด้วยสมุทรสาคร

ก็กัปที่พระพุทธเจ้าเสด็จอุบัติขึ้นนั้น เป็นมัณฑกัป(กัปที่มีพระพุทธเจ้าเสด็จอุบัติ ๒ พระองค์) หมู่ชนผู้มีกุศลมากได้เกิดขึ้นในกัปนั้น