ข้าพเจ้ามีหมู่นารีห้อมล้อมเข้าไปยังป่าหิมพานต์ ได้เห็นพระปัจเจกพุทธเจ้าพระนามว่าโกสิกะ ผู้(รุ่งเรือง)ดังดวงจันทร์ในวันเพ็ญ

ครั้งนั้น ข้าพเจ้าถือคบเพลิง ๑๐๐ ดวง แวดล้อมพระปัจเจกพุทธเจ้าอยู่ตลอด ๗ วัน ๗ คืน วันที่ ๘ ก็ได้จากไป

ข้าพเจ้าเป็นผู้มีจิตเลื่อมใส กราบไหว้พระปัจเจกพุทธเจ้าพระนามว่าโกสิกะ ผู้เป็นพระสยัมภู ผู้ไม่ทรงพ่ายแพ้ เสด็จออกจากสมาบัติแล้วได้ถวายภิกษามื้อหนึ่ง

ข้าแต่พระองค์ผู้เป็นจอมแห่งเทวดาและมนุษย์ ผู้เจริญที่สุดในโลก ทรงองอาจกว่านรชน เพราะกรรมนั้น ข้าพเจ้าได้เกิดขึ้นในหมู่เทพชั้นดุสิต นี้เป็นผลแห่งการถวายภิกษามื้อหนึ่ง

แสงสว่างย่อมมีแก่ข้าพเจ้าทุกเมื่อทั้งกลางวันและกลางคืน ข้าพเจ้าแผ่รัศมีไปได้ ๑๐๐ โยชน์โดยรอบ

ในกัปที่ ๕๕ (นับจากกัปนี้ไป) ข้าพเจ้าได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิผู้มีชัยชนะ เป็นใหญ่ในชมพูทวีป มีมหาสมุทรทั้ง ๔ เป็นขอบเขต

ครั้งนั้น นครของข้าพเจ้าเป็นนครที่มั่งคั่งแผ่ไพศาล และสร้างไว้อย่างสวยงาม ยาว ๓๐ โยชน์ กว้าง ๒๐ โยชน์

ในกรุงนั้นไม่มีไม้เถา ไม้ต้นและดิน กรุงนั้นสำเร็จด้วยทองคำล้วนๆ โชติช่วงอยู่ตลอดกาลเป็นนิตย์

กรุงนั้นมีกำแพงล้อมถึง ๔ ชั้น ๓ ชั้นเป็นกำแพงที่ทำด้วยแก้วมณี ส่วนตรงกลางวิสสุกรรมเทพบุตรได้เนรมิตแถวแห่งดงตาลไว้

มีสระโบกขรณีหนึ่งหมื่น ที่ปกคลุมไปด้วยดอกปทุมชาติและดอกอุบล ดารดาษด้วยดอกบุณฑริกเป็นต้น เมื่อลมโชยก็มีกลิ่นต่างๆ หอมกรุ่น

ในกัปที่ ๙๔ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ถือคบเพลิงถวายไว้ จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถือคบเพลิงถวาย

กิเลสทั้งหลายข้าพเจ้าก็เผาได้แล้ว ภพทั้งปวงข้าพเจ้าก็ถอนได้แล้ว ข้าพเจ้าตัดกิเลสเครื่องผูกพันได้แล้วอยู่อย่างผู้ไม่มีอาสวะ ดุจพญาช้างตัดเครื่องพันธนาการได้แล้วอยู่อย่างอิสระ

การที่ข้าพเจ้ามาในสำนักของพระพุทธเจ้า เป็นการมาดีแล้วโดยแท้ วิชชา ๓ ข้าพเจ้าได้บรรลุแล้วโดยลำดับ คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว