พระผู้มีพระภาคพระนามว่าอัตถทัสสี ผู้เป็นพระสยัมภู ผู้ทรงเป็นผู้นำสัตว์โลก เป็นพระตถาคต ได้เสด็จไปที่ฝั่งแม่น้ำวินดา

ข้าพเจ้าเป็นเต่าเที่ยวไปมาในแม่น้ำ ขึ้นจากน้ำแล้ว ประสงค์จะอัญเชิญพระพุทธเจ้าเสด็จข้ามฟาก จึงเข้าเฝ้าพระองค์ผู้ทรงเป็นผู้นำสัตว์โลก กราบทูลว่า

ขอทูลเชิญพระพุทธเจ้า ผู้เป็นมหามุนีพระนามว่าอัตถทัสสี เสด็จขึ้นหลังของข้าพระองค์เถิด ข้าพระองค์จะนำเสด็จพระองค์ผู้ทำที่สุดทุกข์ข้ามฟาก

พระพุทธเจ้าผู้มีพระยศยิ่งใหญ่ ผู้ทรงเป็นผู้นำสัตว์โลกพระนามว่าอัตถทัสสี ทราบความดำริของข้าพเจ้าแล้ว จึงเสด็จขึ้นประทับยืนบนหลังของข้าพเจ้า

ในเวลาที่ข้าพเจ้าจำความได้ และรู้เดียงสา ข้าพเจ้าไม่มีความสุขเช่นกับความสุข(ที่ได้รับ) ในขณะที่ฝ่าพระบาทถูกต้องเลย

เราข้ามกระแสน้ำเพียงชั่วขณะจิตเป็นไป ก็พญาเต่าตัวนี้มีบุญส่งเราข้ามฟาก

ด้วยการส่งพระพุทธเจ้า ข้ามฟากนี้ และด้วยความเป็นผู้มีจิตเมตตา เขาจักรื่นรมย์ในเทวโลกตลอด ๑,๘๐๐ กัป

เขาจากเทวโลกมามนุษยโลกนี้ อันกุศลมูลตักเตือนแล้ว นั่ง ณ อาสนะเดียวจักข้ามกระแสความสงสัยได้

พืชแม้น้อยที่ชาวนาหว่านลงในผืนนาที่ดี เมื่อฝนตกลงอยู่โดยชอบ ผลย่อมทำให้ชาวนายินดี แม้ฉันใด

พุทธเขตที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงแสดงไว้นี้ ก็ฉันนั้นเหมือนกัน เมื่อบุญให้ผลสม่ำเสมอ ผลก็จักทำให้ข้าพเจ้ายินดี

ข้าพเจ้ามีจิตเด็ดเดี่ยวเพื่อบำเพ็ญเพียร สงบระงับ ไม่มีอุปธิ กำหนดรู้อาสวะทั้งปวงแล้ว อยู่อย่างผู้ไม่มีอาสวะ

ในกัปที่ ๑,๘๐๐ (นับจากกัปนี้ไป) ข้าพเจ้าได้ทำกรรมไว้ในครั้งนั้น จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการส่งพระพุทธเจ้าข้ามฟาก

การที่ข้าพเจ้ามาในสำนักของพระพุทธเจ้า เป็นการมาดีแล้วโดยแท้ วิชชา ๓ ข้าพเจ้าได้บรรลุแล้วโดยลำดับ คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าก็ได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล ได้ทราบว่า ท่านพระตรณิยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้ตรณิยเถราปทานที่ ๘ จบ