สนิทัสสนัตติกอาสวทุกนสนิทัสสนัตติกโนอาสวทุกะ เล่ม ๔๕
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๕๗๖–๕๙๙ลำดับ 82 จาก 135 ในปัฏฐาน ภาค ๖พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง 24 ข้อ3 ฉบับเทียบฉบับได้ข้อต่อข้อพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · ผู้ดำเนินการอ่านข้อเท็จจริงสาธารณะแล้วสรุปเอง
ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
พระไตรปิฎก เล่มที่ ๔๕ พระอภิธรรมปิฎก เล่มที่ ๑๒ ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๖ สนิทัสสนัตติกอาสวทุกนสนิทัสสนัตติกโนอาสวทุกะ
ธรรมที่ไม่ใช่อาสวธรรมที่ไม่ใช่อนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม อาศัยอาสวธรรม ที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ธรรมที่ไม่ใช่อาสวธรรมที่ไม่ใช่สนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม อาศัยอาสวธรรมที่เป็นอนิทัสสน-*อัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ธรรมที่ไม่ใช่อาสวธรรม ที่ไม่ใช่สนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม และธรรมที่ไม่ใช่อาสวธรรมที่ไม่ใช่อนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม อาศัยอาสวธรรม ที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
ในเหตุปัจจัย มีวาระ ๖
ธรรมที่ไม่ใช่ธรรมที่ไม่ใช่อาสวธรรม ที่ไม่ใช่อนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม อาศัยธรรมที่ไม่ใช่อาสวธรรม ที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ธรรมที่ไม่ใช่ธรรมที่ไม่ใช่อาสวธรรม ที่ไม่ใช่อนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม อาศัยธรรมที่ไม่ใช่อาสวธรรม ที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ธรรมที่ไม่ใช่ธรรมที่ไม่ใช่อาสวธรรม ที่ไม่ใช่อนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม และธรรมที่ไม่ใช่ธรรมที่ไม่ใช่อาสวธรรม ที่ไม่ใช่อนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม อาศัยธรรมที่ไม่ใช่อาสวธรรม ที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
ในเหตุปัจจัย มีวาระ ๓ สนิทัสสนัตติกสาสวทุกนสนิทัสสนัตติกนสาสวทุกะ
ธรรมที่ไม่ใช่สาสวธรรม ที่ไม่ใช่สนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม อาศัยสาสวธรรมที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ธรรมที่ไม่ใช่สาสวธรรม ที่ไม่ใช่อนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม อาศัยสาสวธรรม ที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ธรรมที่ไม่ใช่สาสวธรรม ที่ไม่ใช่สนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม และธรรมที่ไม่ใช่สาสวธรรมที่ไม่ใช่อนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม อาศัยสาสวธรรม ที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
ในเหตุปัจจัย มีวาระ ๓
ธรรมที่ไม่ใช่อนาสวธรรม ที่ไม่ใช่สนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม อาศัยอนาสวธรรมที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ธรรมที่ไม่ใช่อนาสวธรรม ที่ไม่ใช่อนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม อาศัยอนาสวธรรม ที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ฯลฯ ธรรมที่ไม่ใช่อนาสวธรรม ที่ไม่ใช่สนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม และธรรมที่ไม่ใช่อนาสว-*ธรรม ที่ไม่ใช่อนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม อาศัยอนาสวธรรมที่เป็นอนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
ในเหตุปัจจัย มีวาระ ๖สนิทัสสนัตติกอาสวสัมปยุตตทุกะนสนิทัสสนัตติกนอาสวสัมปยุตตทุกะ
ธรรมที่ไม่ใช่อาสวสัมปยุตตธรรม ที่ไม่ใช่สนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม อาศัยอาสวสัมปยุตตธรรม ที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ธรรมที่ไม่ใช่อาสวสัมปยุตตธรรม ที่ไม่ใช่อนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม อาศัยอาสว-*สัมปยุตตธรรม ที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ฯลฯ ธรรมที่ไม่ใช่อาสวสัมปยุตตธรรม ที่ไม่ใช่สนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม และธรรมที่ไม่ใช่อาสวสัมปยุตตธรรม ที่ไม่ใช่อนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม อาศัยอาสวสัมปยุตตธรรม ที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
ในเหตุปัจจัย มีวาระ ๖
ธรรมที่ไม่ใช่อาสววิปปยุตตธรรม ที่ไม่ใช่สนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม อาศัย อาสววิปปยุตตธรรม ที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
ในเหตุปัจจัย มีวาระ ๓สนิทัสสนัตติกอาสวสาสวทุกะนสนิทัสสนัตติกนอาสวสาสวทุกะ
ธรรมที่ไม่ใช่อาสวะและไม่ใช่อนาสวธรรม ที่ไม่ใช่อนิทัสสนอัปปฏิฆธรรมอาศัยอาสวะและสาสวธรรม ที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ธรรมที่ไม่ใช่อาสวะและไม่ใช่อนาสวธรรม ที่ไม่ใช่สนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม อาศัยอาสวะและสาสวธรรม ที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ฯลฯ ธรรมที่ไม่ใช่อาสวะและไม่ใช่อนาสวธรรม ที่ไม่ใช่สนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม และธรรมที่ไม่ใช่อาสวะและไม่ใช่อนาสวธรรม ที่ไม่ใช่อนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม อาศัยอาสวะและสาสว-*ธรรมที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
ในเหตุปัจจัย มีวาระ ๖
ธรรมที่ไม่ใช่อนาสวะ และไม่ใช่ธรรมที่ไม่ใช่อาสวธรรม ที่ไม่ใช่สนิทัสสน-*สัปปฏิฆธรรม อาศัยธรรมที่เป็นสาสวะ แต่ไม่ใช่อาสวธรรม ที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรมเกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ธรรมที่ไม่ใช่อนาสวะและไม่ใช่ธรรมที่ไม่ใช่อาสวธรรม ที่ไม่ใช่อนิทัสสนสัปปฏิฆธรรมอาศัยธรรมที่เป็นสาสวะ แต่ไม่ใช่อาสวธรรม ที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ธรรมที่ไม่ใช่อนาสวะ และไม่ใช่ธรรมที่ไม่ใช่อาสวธรรม ที่ไม่ใช่สนิทัสสนสัปปฏิฆ-*ธรรม และธรรมที่ไม่ใช่อนาสวะ และไม่ใช่ธรรมที่ไม่ใช่อาสวธรรม ที่ไม่ใช่อนิทัสสนอัปปฏิฆ-*ธรรม อาศัยธรรมที่เป็นสาสวะ แต่ไม่ใช่อาสวธรรม ที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
ในเหตุปัจจัย มีวาระ ๓สนิทัสสนัตติกอาสวอาสวสัมปยุตตทุกะนสนิทัสสนัตติกนอาสวอาสวสัมปยุตตทุกะ
ธรรมที่ไม่ใช่อาสวะ และไม่ใช่อาสววิปปยุตตธรรม ที่ไม่ใช่สนิทัสสน-*สัปปฏิฆธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอาสวะและอาสวสัมปยุตตธรรม ที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรมเกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ธรรมที่ไม่ใช่อาสวะ และไม่ใช่อาสววิปปยุตตธรรม ที่ไม่ใช่อนิทัสสนสัปปฏิฆธรรมอาศัยธรรมที่เป็นอาสวะ และอาสวสัมปยุตตธรรม ที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย ธรรมที่ไม่ใช่อาสวะ และไม่ใช่อาสววิปปยุตตธรรม ที่ไม่ใช่สนิทัสสนสัปปฏิฆธรรมและธรรมที่ไม่ใช่อาสวะ และไม่ใช่อาสววิปปยุตตธรรม ที่ไม่ใช่อนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอาสวะ และอาสวสัมปยุตตธรรม ที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
ในเหตุปัจจัย มีวาระ ๓
ธรรมที่ไม่ใช่อาสววิปปยุตตะ และไม่ใช่ธรรมที่ไม่ใช่อาสวธรรม ที่ไม่ใช่สนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอาสวสัมปยุตตะ แต่ไม่ใช่อาสวธรรม ที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
ในเหตุปัจจัย มีวาระ ๓สนิทัสสนัตติกอาสววิปปยุตตสาสวทุกะนสนิทัสสนัตติกนอาสววิปปยุตตนสาสวทุกะ
ธรรมที่เป็นอาสววิปปยุตตะ แต่ไม่ใช่สาสวธรรม ที่ไม่ใช่สนิทัสสนสัปปฏิฆ-*ธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอาสววิปปยุตตสาสวธรรม ที่เป็นสนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ธรรมที่เป็นอาสววิปปยุตตะ แต่ไม่ใช่สาสวธรรม ที่ไม่ใช่อนิทัสสนอัปปฏิฆธรรมอาศัยธรรมที่เป็นอาสววิปปยุตตสาสวธรรม ที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ธรรมที่เป็นอาสววิปปยุตตะ แต่ไม่ใช่สาสวธรรม ที่ไม่ใช่สนิทัสสนสัปปฏิฆธรรมและธรรมที่เป็นอาสววิปปยุตตะ แต่ไม่ใช่สาสวธรรม ที่ไม่ใช่อนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอาสววิปปยุตตสาสวธรรม ที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
ในเหตุปัจจัย มีวาระ ๓
ธรรมที่เป็นอาสววิปปยุตตะ แต่ไม่ใช่อนาสวธรรม ที่ไม่ใช่อนิทัสสนอัปปฏิฆ-*ธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอาสววิปปยุตตอนาสวธรรม ที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย ธรรมที่เป็นอาสววิปปยุตตะ แต่ไม่ใช่อนาสวธรรม ที่ไม่ใช่สนิทัสสนสัปปฏิฆธรรมอาศัยธรรมที่เป็นอาสววิปปยุตตอนาสวธรรม ที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ฯลฯ ธรรมที่เป็นอาสววิปปยุตตะ แต่ไม่ใช่อนาสวธรรม ที่ไม่ใช่สนิทัสสนสัปปฏิฆธรรมและธรรมที่เป็นอาสววิปปยุตตะ แต่ไม่ใช่อนาสวธรรม ที่ไม่ใช่อนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอาสววิปปยุตตอนาสวธรรม ที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
ในเหตุปัจจัย มีวาระ ๖
ฉบับมหาจุฬาฯ
ชั้นตัวบทพุทธพจน์หน่วยที่ตำแหน่งเดียวกันของเล่มนี้ · เลขข้อเป็นของฉบับนี้เอง · จับคู่ตามตำแหน่ง · เล่มนี้ทั้งสองฉบับแบ่งเรื่องเท่ากัน จึงเทียบตามลำดับได้ · ชื่อเรื่องไม่ตรงกัน จึงยังไม่ได้ยืนยันว่าเป็นเรื่องเดียวกัน
เปิดหน้าของฉบับนี้ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
๒๒. สนิทัสสนติกะ ๑๔. อาสวทุกะ
สภาวธรรมที่มิใช่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งไม่เป็นอาสวะอาศัย สภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งเป็นอาสวะเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย สภาวธรรมที่ไม่ใช่เห็นได้และกระทบได้ซึ่งไม่เป็นอาสวะอาศัยสภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งเป็นอาสวะเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย ฯลฯ สภาวธรรมที่ไม่ใช่เห็นได้กระทบได้และที่มิใช่เห็นไม่ได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่เป็นอาสวะอาศัยสภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งเป็นอาสวะเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (ย่อ) เหตุปัจจัย มี ๖ วาระ อารัมมณปัจจัย มี ๓ วาระ ฯลฯ อวิคตปัจจัย มี ๖ วาระ สภาวธรรมที่ไม่ใช่เห็นได้และกระทบได้ซึ่งมิใช่ไม่เป็นอาสวะอาศัยสภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งไม่เป็นอาสวะเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย สภาวธรรมที่มิใช่เห็นไม่ได้แต่กระทบได้ซึ่งมิใช่ไม่เป็นอาสวะอาศัยสภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งไม่เป็นอาสวะเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
{ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๔๕ หน้า : ๔๐๑}
พระอภิธรรมปิฎก ธัมมานุโลมปัจจนียะ [ติกทุกปัฏฐาน] ๒๒. สนิทัสสนติกะ ๑๕. สาสวทุกะ สภาวธรรมที่ไม่ใช่เห็นได้กระทบได้และที่มิใช่เห็นไม่ได้แต่กระทบได้ซึ่งมิใช่ไม่เป็นอาสวะอาศัยสภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งไม่เป็นอาสวะเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (ย่อ) เหตุปัจจัย มี ๓ วาระ ฯลฯ อวิคตปัจจัย มี ๓ วาระ ๒๒. สนิทัสสนติกะ ๑๕. สาสวทุกะ
สภาวธรรมที่ไม่ใช่เห็นได้และกระทบได้ซึ่งไม่เป็นอารมณ์ของอาสวะ อาศัยสภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งเป็นอารมณ์ของอาสวะเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย สภาวธรรมที่มิใช่เห็นไม่ได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่เป็นอารมณ์ของอาสวะอาศัยสภาว-ธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งเป็นอารมณ์ของอาสวะเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย สภาวธรรมที่ไม่ใช่เห็นได้กระทบได้และที่มิใช่เห็นไม่ได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่เป็นอารมณ์ของอาสวะอาศัยสภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งเป็นอารมณ์ของอาสวะเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (ย่อ) เหตุปัจจัย มี ๓ วาระ ฯลฯ อวิคตปัจจัย มี ๓ วาระ สภาวธรรมที่มิใช่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งมิใช่ไม่เป็นอารมณ์ของอาสวะอาศัยสภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งไม่เป็นอารมณ์ของอาสวะเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย สภาวธรรมที่ไม่ใช่เห็นได้และกระทบได้ซึ่งมิใช่ไม่เป็นอารมณ์ของอาสวะอาศัยสภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งไม่เป็นอารมณ์ของอาสวะเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย ฯลฯ สภาวธรรมที่ไม่ใช่เห็นได้กระทบได้และที่มิใช่เห็นไม่ได้แต่กระทบได้ซึ่งมิใช่ไม่เป็นอารมณ์ของอาสวะอาศัยสภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งไม่เป็นอารมณ์ของอาสวะเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (ย่อ)
{ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๔๕ หน้า : ๔๐๒}
พระอภิธรรมปิฎก ธัมมานุโลมปัจจนียะ [ติกทุกปัฏฐาน] ๒๒. สนิทัสสนติกะ ๑๗. อาสวสาสวทุกะ เหตุปัจจัย มี ๖ วาระ อธิปติปัจจัย มี ๖ วาระ ฯลฯ อวิคตปัจจัย มี ๖ วาระ ๒๒. สนิทัสสนติกะ ๑๖. อาสวสัมปยุตตทุกะ
สภาวธรรมที่มิใช่เห็นไม่ได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่สัมปยุตด้วยอาสวะอาศัยสภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งสัมปยุตด้วยอาสวะเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย สภาวธรรมที่ไม่ใช่เห็นได้และกระทบได้ซึ่งไม่สัมปยุตด้วยอาสวะอาศัยสภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งสัมปยุตด้วยอาสวะเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย ฯลฯ สภาวธรรมที่ไม่ใช่เห็นได้และกระทบได้และที่มิใช่เห็นไม่ได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่สัมปยุตด้วยอาสวะอาศัยสภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งสัมปยุตด้วยอาสวะเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (ย่อ) เหตุปัจจัย มี ๖ วาระ อารัมมณปัจจัย มี ๓ วาระ ฯลฯ อวิคตปัจจัย มี ๖ วาระ สภาวธรรมที่ไม่ใช่เห็นได้และกระทบได้ซึ่งไม่วิปปยุตจากอาสวะอาศัยสภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งวิปปยุตจากอาสวะเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (ย่อ) เหตุปัจจัย มี ๓ วาระ ฯลฯ อวิคตปัจจัย มี ๓ วาระ ๒๒. สนิทัสสนติกะ ๑๗. อาสวสาสวทุกะ
สภาวธรรมที่มิใช่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งไม่เป็นอาสวะและมิใช่ไม่ เป็นอารมณ์ของอาสวะอาศัยสภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งเป็นอาสวะและเป็นอารมณ์ของอาสวะเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย สภาวธรรมที่ไม่ใช่เห็นได้และกระทบได้ซึ่งไม่เป็นอาสวะและมิใช่ไม่เป็นอารมณ์ของอาสวะอาศัยสภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งเป็นอาสวะและเป็นอารมณ์ของอาสวะเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย ฯลฯ
{ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๔๕ หน้า : ๔๐๓}
พระอภิธรรมปิฎก ธัมมานุโลมปัจจนียะ [ติกทุกปัฏฐาน] ๒๒. สนิทัสสนติกะ ๑๘. อาสวอาสวสัมปยุตตทุกะ สภาวธรรมที่ไม่ใช่เห็นได้กระทบได้และที่มิใช่เห็นไม่ได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่เป็นอาสวะและมิใช่ไม่เป็นอารมณ์ของอาสวะอาศัยสภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งเป็นอาสวะและเป็นอารมณ์ของอาสวะเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (ย่อ) เหตุปัจจัย มี ๖ วาระ อารัมมณปัจจัย มี ๓ วาระ ฯลฯ อวิคตปัจจัย มี ๖ วาระ สภาวธรรมที่ไม่ใช่เห็นได้และกระทบได้ซึ่งมิใช่ไม่เป็นอารมณ์ของอาสวะและมิใช่ไม่เป็นอาสวะอาศัยสภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งเป็นอารมณ์ของอาสวะแต่ไม่เป็นอาสวะเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย สภาวธรรมที่มิใช่เห็นไม่ได้แต่กระทบได้ซึ่งมิใช่ไม่เป็นอารมณ์ของอาสวะและมิใช่ไม่เป็นอาสวะอาศัยสภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งเป็นอารมณ์ของอาสวะแต่ไม่เป็นอาสวะเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย สภาวธรรมที่ไม่ใช่เห็นได้กระทบได้และที่มิใช่เห็นไม่ได้แต่กระทบได้ซึ่งมิใช่ไม่เป็นอารมณ์ของอาสวะและมิใช่ไม่เป็นอาสวะอาศัยสภาวธรรมที่เห็นไม่ได้แต่กระทบได้ซึ่งเป็นอารมณ์ของอาสวะแต่ไม่เป็นอาสวะเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (ย่อ) เหตุปัจจัย มี ๓ วาระ ฯลฯ อวิคตปัจจัย มี ๓ วาระ ๒๒. สนิทัสสนติกะ ๑๘. อาสวอาสวสัมปยุตตทุกะ
สภาวธรรมที่ไม่ใช่เห็นได้และกระทบได้ซึ่งไม่เป็นอาสวะและไม่วิปปยุต จากอาสวะอาศัยสภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งเป็นอาสวะและสัมปยุตด้วยอาสวะเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย สภาวธรรมที่มิใช่เห็นไม่ได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่เป็นอาสวะและไม่วิปปยุตจากอาสวะอาศัยสภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งเป็นอาสวะและสัมปยุตด้วยอาสวะเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
{ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๔๕ หน้า : ๔๐๔}
พระอภิธรรมปิฎก ธัมมานุโลมปัจจนียะ [ติกทุกปัฏฐาน] ๒๒. สนิทัสสนติกะ ๑๙. อาสววิปปยุตตสาสวทุกะ สภาวธรรมที่ไม่ใช่เห็นได้กระทบได้และที่มิใช่เห็นไม่ได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่เป็นอาสวะและไม่วิปปยุตจากอาสวะอาศัยสภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งเป็นอาสวะและสัมปยุตด้วยอาสวะเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (ย่อ) เหตุปัจจัย มี ๓ วาระ ฯลฯ อวิคตปัจจัย มี ๓ วาระ สภาวธรรมที่ไม่ใช่เห็นได้และกระทบได้ซึ่งไม่วิปปยุตจากอาสวะและมิใช่ไม่เป็นอาสวะอาศัยสภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งสัมปยุตด้วยอาสวะแต่ไม่เป็นอาสวะเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (ย่อ) เหตุปัจจัย มี ๓ วาระ ฯลฯ อวิคตปัจจัย มี ๓ วาระ ๒๒. สนิทัสสนติกะ ๑๙. อาสววิปปยุตตสาสวทุกะ
สภาวธรรมที่ไม่ใช่เห็นได้และกระทบได้ซึ่งวิปปยุตจากอาสวะและไม่เป็น อารมณ์ของอาสวะอาศัยสภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งวิปปยุตจากอาสวะแต่เป็นอารมณ์ของอาสวะเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย สภาวธรรมที่มิใช่เห็นไม่ได้แต่กระทบได้ซึ่งวิปปยุตจากอาสวะและไม่เป็นอารมณ์ของอาสวะอาศัยสภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งวิปปยุตจากอาสวะแต่เป็นอารมณ์ของอาสวะเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย สภาวธรรมที่ไม่ใช่เห็นได้กระทบได้และที่มิใช่เห็นไม่ได้แต่กระทบได้ซึ่งวิปปยุตจากอาสวะและไม่เป็นอารมณ์ของอาสวะอาศัยสภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งวิปปยุตจากอาสวะแต่เป็นอารมณ์ของอาสวะเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (ย่อ) เหตุปัจจัย มี ๓ วาระ ฯลฯ อวิคตปัจจัย มี ๓ วาระ
{ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๔๕ หน้า : ๔๐๕}
พระอภิธรรมปิฎก ธัมมานุโลมปัจจนียะ [ติกทุกปัฏฐาน] ๒๒. สนิทัสสนติกะ ๒๐-๕๔. สัญโญชนทุกะเป็นต้น สภาวธรรมที่มิใช่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งวิปปยุตจากอาสวะแต่มิใช่ไม่เป็นอารมณ์ของอาสวะอาศัยสภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งวิปปยุตจากอาสวะและไม่เป็นอารมณ์ของอาสวะเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย สภาวธรรมที่ไม่ใช่เห็นได้และกระทบได้ซึ่งวิปปยุตจากอาสวะและมิใช่ไม่เป็นอารมณ์ของอาสวะอาศัยสภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งวิปปยุตจากอาสวะและไม่เป็นอารมณ์ของอาสวะเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย ฯลฯ สภาวธรรมที่ไม่ใช่เห็นได้กระทบได้และที่มิใช่เห็นไม่ได้แต่กระทบได้ซึ่งวิปปยุตจากอาสวะแต่มิใช่ไม่เป็นอารมณ์ของอาสวะอาศัยสภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งวิปปยุตจากอาสวะและไม่เป็นอารมณ์ของอาสวะเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (ย่อ) เหตุปัจจัย มี ๖ วาระ อธิปติปัจจัย มี ๖ วาระ ฯลฯ อวิคตปัจจัย มี ๖ วาระ
อรรถกถา
ชั้นตัวบทอรรถกถาอธิบายพระไตรปิฎกอรรถกถายึดที่ข้อ ๕๑๓ ซึ่งครอบมาถึงข้อที่กำลังอ่าน
เปิดหน้าของฉบับนี้ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
อรรถกถาปัจจนียปัฏฐาน
บัดนี้ เพื่อจะแสดงปัจจนียปัฏฐานซึ่งมีชื่ออันได้แล้ว เพราะเป็นธรรมตรงกันข้าม ด้วยอำนาจเป็นปฏิปักษ์ต่อบททั้งหลายมีกุศลเป็นต้น พระผู้มีพระภาคจึงทรงเริ่มคำว่า นกุสลํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ นกุสโล ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา ดังนี้เป็นต้น.
บรรดาบทเหล่านั้น พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงห้ามความที่กุศลเป็นปัจจัย ด้วยคำว่า นกุสลํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ ทรงห้ามการเกิดขึ้นแห่งกุศล ด้วยคำว่า นกุสโล ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เพราะฉะนั้น ผู้ศึกษาพึงทราบปัญหาและวิสัชนาในอธิการนี้ โดยนัยมีอาทิอย่างนี้ว่าขันธ์ ๓ ที่เป็นอกุสลาพยากตะและรูปที่มีจิตเป็นสมุฏฐาน อาศัยขันธ์หนึ่งที่เป็นอกุสลาพยากตะเกิดขึ้น.
ก็วิธีนับที่ได้ในปัจจัยนั้นๆ พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสไว้แล้วในบาลี แม้วาระทั้งหลายที่มีวิสัชนาเหมือนกัน ก็ทรงแสดงไว้ในบาลีนั้นเองเพราะฉะนั้น ในอธิการนี้ ผู้ศึกษาพึงกำหนดบาลีแล้วทราบปัฏฐานนัยทั้งหมด ตามแนวแห่งนัยที่ข้าพเจ้ากล่าวแล้วในหนหลังก็ในอธิการนี้ฉันใด ในทุกปัฏฐาน ทุกติกปัฏฐาน ติกทุกปัฏฐาน ติกติกปัฏฐานและทุกทุกปัฏฐาน ก็ฉันนั้น.
นัย ๖ ในธัมมปัจจนียปัฏฐาน อันท่านแสดงไว้ด้วยคาถาที่ท่านกล่าวไว้ในอรรถกถาว่า
นัย ๖ ในปัจจนียปัฏฐาน คือติกปัฏฐาน อันประเสริฐ ทุกปัฏฐานอันสูงสุด ทุกติกปัฏฐาน ติกทุกปัฏฐาน ติกติกปัฏฐานและทุกทุกปัฏฐาน ลึกซึ้งนัก ดังนี้.
เป็นอันข้าพเจ้าแสดงแล้วด้วยคำมีประมาณเท่านี้ ฯ
ก็ในอธิการนี้ ผู้ศึกษาพึงทราบเฉพาะ ปัจจนียปัฏฐาน เท่านั้น ประดับด้วยนัย ๒๕ โดยปริยายหนึ่งคือ ในปัฏฐานหนึ่งๆ ว่าด้วยอำนาจแห่งปัจจัยมีอย่างละ ๔ นัย มีอนุโลมนัยเป็นต้น.
อรรถกถาปัจจนียปัฏฐาน จบ. -----------------------------------------------------