พึงทราบวินิจฉัยในมัจฉริยสูตรที่ ๕ ดังต่อไปนี้ :-

บทว่า อาวาสมจฺฉรินี ความว่า ย่อมตระหนี่อาวาส คือเห็นผู้อื่นอยู่ในอาวาสนั้น ทนไม่ได้.

บทว่า กุลมจฺฉรินี ความว่า ย่อมตระหนี่ตระกูลอุปัฏฐาก คือเห็นผู้อื่นเข้าไปหาตระกูลนั้น ทนไม่ได้.

บทว่า ลาภมจฺฉรินี ความว่า ย่อมตระหนี่ลาภ คือ เห็นลาภเกิดแก่ผู้อื่น ทนไม่ได้.

บทว่า วณฺณมจฺฉรินี ความว่า ย่อมตระหนี่คุณความดี คือเห็นเขากล่าวคุณความดีของผู้อื่น ทนไม่ได้.

บทว่า ธมฺมมจฺฉรินี ความว่า ย่อมตระหนี่ปริยัติธรรม คือไม่ปรารถนาจะให้แก่ผู้อื่น.

จบอรรถกถามัจฉริยสูตรที่ ๕ -----------------------------------------------------