พึงทราบวินิจฉัยในอรหัตตสูตรที่ ๒ ดังต่อไปนี้ :-

บทว่า มานํ ได้แก่ ความสำคัญ (ตัว) โดยชาติเป็นต้น.

บทว่า โอมานํ ได้แก่ สำคัญตัวว่า เราเป็นคนเลว.

บทว่า อติมานํ ได้แก่ ความถือตัวอย่างหยิ่งพยอง ที่เป็นไปล่วงเกินผู้อื่น.

บทว่า อธิมานํ ได้แก่ ความสำคัญว่าได้บรรลุ (อย่างนั้นอย่างนี้).

บทว่า ถมฺภํ ได้แก่ มีความเป็นผู้กระด้าง เพราะโกรธและมานะ.

บทว่า อตินิปาตํ ได้แก่ ความสำคัญตนของคนเลว ว่าเราเป็นคนเลว.

จบอรรถกถาอรหัตตสูตรที่ ๒ -----------------------------------------------------