วรรคที่ ๔ สูตรที่ ๕ มีวินิจฉัยดังต่อไปนี้.

บทว่า ทุทฺททํ สิ่งของมีค่ามาก อันสละได้ยาก.

บทว่า ทุกฺกรํ กโรติ ความว่า ย่อมกระทำกิจกรรมที่กระทำไม่ได้ง่ายๆ

บทว่า ทุกฺขมํ ขมติ ความว่า ย่อมอดกลั้นได้อย่างยาก เพื่อประโยชน์แก่สหาย.

บทว่า คุยฺหมสฺส อาวิกโรติ ความว่า ย่อมเปิดเผยความลับของตนแก่สหายนั้น.

บทว่า คุยฺหมสฺส ปริคูหติ ความว่า ไม่บอกความลับของสหายนั้นแก่คนเหล่าอื่น.

บทว่า ขีเณน นาติมญฺญติ ได้แก่ เมื่อโภคสมบัติของสหายนั้นสิ้นไปแล้ว ก็ไม่ดูหมิ่นสหายนั้น เพราะความเสื่อมสิ้นนั้น คือไม่กระทำการเหยียบย่ำและดูหมิ่นในตัวสหายนั้น.

จบอรรถกถาปฐมเสขาสูตรที่ ๕ -----------------------------------------------------