ทุติยอัปปิยสูตรที่ ๔ มีวินิจฉัยดังต่อไปนี้.

บทว่า อนวญฺญตฺติกาโม ความว่า ไม่ประสงค์ดูหมิ่นว่า โอหนอ คนอื่นไม่พึงดูหมิ่นเรา.

บทว่า อกาลญฺญู ได้แก่ ไม่รู้กาลหรือมิใช่กาล คือพูดในเวลามิใช่กาล.

บทว่า อสุจี ได้แก่ ผู้ประกอบด้วยกรรมกายอันไม่สะอาดเป็นต้น.

จบอรรถกถาทุติยอัปปิยสูตรที่ ๔ -----------------------------------------------------